A bomba do Burgo

Contaminación nos lodos depositados que chegan ós 180 centímetros de altura, verteduras que non cesan desde as beiras e furtivismo. Este é o panorama da coruñesa ría do Burgo, na que 136 mariscadores con carné seguen en loita para que os areais se rexeneren, se controlen os esquilmadores e haxa traballo para mil profesionais máis. Por iso, hai un lustro comezaron unhas tímidas protestas, que desde o ano 2007 recruaron, contra todas as administracións.

As promesas e os proxectos que se veñen anunciando desde os anos noventa aínda non se cumpriron na súa totalidade. O máis importante iniciouse co cambio do século, e foi a recollida das augas fecais en ambas as dúas beiras. Pero gastáronse millóns e millóns de euros para canalizalas á nova Estación Depuradora de Augas Residuais de Bens -que por fin está en período de probas- con pouca previsión de futuro. O crecemento do número de vivendas no litoral fai que, en certas épocas, as estacións de bombeo reborden, e aínda hai malas conexións polas que as augas fecais se verten nas canalizacións das pluviais, como o caso do río de Quintas ou do río de Monelos.

O concello herculino, sen relación cos afectados

Os Concellos de Cambre, Culleredo e Oleiros teñen periódicas reunións cos mariscadores, a Confraría de Pescadores da Coruña, e a Plataforma de Defensa da Ría creada hai un par de anos na que as asociacións veciñais, sociais e sindicais da contorna se unen ós profesionais do mar nas súas reivindicacións. Unha das últimas foi na compostelá praza do Toural onde exhibiron fotografías do estado real deste estuario, outrora produtor dunha exquisita ameixa que colleitaban en tempadas preto de dúas mil persoas autorizadas, recordan os dirixentes da Confraría.

Pola contra, o Concello da Coruña non ten unha relación fluída cos mariscadores. Limítase a contestar a través dos medios de comunicación de que se fixo todo o necesario para que non chegue a contaminación das augas fecais á ría. Con todo os mariscadores proban todo o contrario. É máis, levan catro anos sen seren recibidos polo alcalde Javier Losada, ó que deixaron plantado hai unha semana cando este se autoconvocou a unha reunión prevista coa concelleira de medioambiente. Din que probablemente o fixo porque días antes varios membros da confraría se presentaron en Gandarío, na casa do seu predecesor no cargo, Francisco Vázquez, para deixarlle unha carta na que pedían a súa intercesión.

Pasando ó ámbito da Xunta, as conselleiras de Pesca, Carmen Gallego (do bipartito) e de Mar (Rosa Quintana) sufriron as continuas protestas deste colectivo, desde que en abril de 2007 se catalogou toda a ría como zona C, o que impide a comercialización das ameixas que aí se crían. Hai un mes, no entanto, o tramo medio -comprendido entre a lingua de area da praia de Santa Cristina por unha banda e a ponte da Pasaxe pola outra-, rebaixouse a clasificación a zona B, que permite o consumo tras previo paso por depuradora durante 48 horas. Isto non é entendible para os mariscadores, xa que a marea fai que as augas pasen do exterior ó fondo da ría -zonas que son C- e no tramo B hai verteduras continuas desde un asentamento chabolista da beira. Por iso se negan a faenar.

E o furtivismo é a outra principal problemática do estuario herculino. No litoral da Coruña hai un poboado dunhas cincuenta familias en chabolas. O Concello acometará o seu desmantelamento tras terminar ese labor no de Penamoa, pero mentres os seus habitantes aproveitan que están a pé de ría para colleitar, sobre todo, ameixa babosa, resementada nos últimos meses polos mariscadores. Estes sospeitan de que hai persoas das Rías Baixas que a compran para levala a depuradoras daquela zona.

Identificadas 76 persoas e comisados 550 quilos

Respecto diso, a Consellería do Mar actúa con maior intensidade que a súa predecesora de Pesca. No que vai de verán, os Gardacostas identificaron 76 persoas (algunhas varias veces) e comisaron uns 550 quilos de ameixa e preto de 150 aparellos. Pero o que non lles gustou ós mariscadores foi que se lles acusase de que non colaboran en botar os furtivos dos areais. Recordan que os 80.000 euros pactados e aínda non recibidos para a vixilancia se destinan ós cinco gardapescas que teñen formación específica, pero que non poden nin reter nin identificar a ninguén, só avisar a Garda Civil ou a Consellería.
Fuente : Galicia hoxe/Alberto Martinez