Freada ó biodiésel

Cos gobernos de medio mundo tremendo por unha crise petrolífera global, os denominados combustibles "verdes", como o biodiésel, estaban chamados a ser a alternativa pero a súa proliferación semella que cada vez se atopa con máis freadas, sobre todo porque a aposta definitiva pola automoción en Europa semella que é o coche eléctrico. En Galicia, este inpass xa se está a notar, agravado coas masivas importacións desde Arxentina e Indonesia, "en clara competencia desleal", como vén denunciando o BNG a través do seu representante no Congreso, Francisco Jorquera, e o seu voceiro de Industria na Cámara galega, Henrique Viéitez.

Onte precisamente, os nacionalistas presentaron unha proposición non de lei na Cámara Baixa na que lle reclama ó Goberno publicar a orde ministerial elaborada en 2010 que lle asigna unha produción por riba dos cinco millóns de toneladas, por enriba dos 1,3 da demanda total estatal, ás factorías españolas e europeas, e que Industria "parece manter paralizada" a pesar da "preo- cupante" situación do sector.

De todos os modos, Henrique Viéitez avisa que "non será a panacea, porque as materias primas, maioritariamente aceite de palma e colza, seguirán vindo de onde procede o biodiésel xa feito, polo que vexo un futuro complicado".

Unha en expediente, outra sen producir e varias a medio gas

O responsable de Industria do Bloque debulla un panorama galego case desolador, a pesar de que as plantas produtoras "medraran como fungos" hai uns anos, e cunhas cifras de produción con potencial: 112 millóns de toneladas de biodiésel e 200.000 de bioetanol só na comunidade. Agora cambiou o conto e un dos máximos expoñentes, Infinita Renovables, no Porto Exterior de Ferrol, negocia un Expediente de Regulación de Emprego (ERE) con máis de medio cento de postos de traballo na picota, e Entabán, tamén en Caneliñas, recibiu ata catro millóns de euros en subvencións pero non chegou a producir. Nunha situación similar viven as fábricas de Eulen en Narón e as máis pequenas de Biocarburantes Galicia (BGal), na localidade lucense de Begonte, e Biovigo Energy, en Curtis, unha das últimas en asentarse.

A produción de biocarburantes, polo tanto, corre serio perigo de desaparecer do tecido industrial galego, e todo pola ameaza das importacións a prezos cos que non se pode competir, primeiro de Estados Unidos e, actualmente, de Arxentina e o sudeste de Asia. Para Viéitez, os carburantes verdes atopáronse ademais "cunha reacción moi negativa por parte dos fabricantes de automóbiles, porque deben adaptar os motores para reponder con estes produtos de orixe vexetal, posto que só admiten unha pequena cantidade a mesturar co diésel convencional". Ademais, o frontista denuncia prácticas de dumping de países como Estados Unidos, porque segundo as súas informacións, parte do carburante procedente de Indonesia vén do xigante americano.

Ademais, o biodiésel pode ficar definitivamente descartado como a enerxía do futuro e unha alternativa real ós derivados do petróleo pola aposta decidida da maioría dos gobernos europeos polo desenvolvemento do coche eléctrico, se ben Bruxelas se marcara o obxectivo de que os biocarburantes supuxeran o 10 por cento da enerxía empregada no 2020, un 5,83% en España, unha meta máis que difícil de lograr no marco actual, segundo indican os principais analistas na materia.

Para Henrique Viéitez, co caso do coche eléctrico seguirase caendo no mesmo erro: apostar só a unha carta a nosa dependencia enerxética. "Xa veremos se estes automóbiles son o futuro, tamén se fala moito da pila de hidróxeno, pero o que non se pode é apostar por unha soa tecnoloxía. O que creo é que se optará polo que máis lles conveña ás multinacionais", indica o portavoz de Industria no Parlamento galego do BNG.

Nin os fabricantes nin os políticos apostan xa

Os biocarburantes, polo tanto, perfilábanse como a grande esperanza verde no eido das enerxías limpas e como solución á perigosa dependencia do petróleo, e a primeira fase de introducir ata un 5 por cento de combustible vexetal en todos os depósitos está case superada, pero o paso máis, o de adaptar os coches para asumir mesturas cunha concentración maior, xa ofrece máis incerteza.

Nin os gobernos dos principais países da Unión Europea, nin os fabricantes da automoción parecen apostar por este cambio "de mentalidade", o que semella que os biocarburantes se descolgan da carreira da enerxía sustentable, tamén porque a xeneralización dos B20 e B30 (mesturas cun 20 e 30% de biocarburantes), está aínda máis afastada... ou máis verde.

Infinita Renovables: da panacea ó ERE en Caneliñas

Infinita Renovables soñaba coa panacea no Porto Exterior de Ferrol cunha planta para producir biodiésel, pero a estratexia empresarial seguida, e a competencia desleal das importacións de terceiros países avocou a factoría a presentar un Expediente de Regulación de Emprego (ERE).

A factoría conta con 56 traballadores, dos que a súa caes totalidade se verían afectados pola medida, que se estendería ata o 2012, pero non son os únicos, porque tamén as instalacións de Castellón semella que correrán a mesma sorte, a pesar dunha maior aposta da dirección de IR pola fábrica do levante.

O presidente do comité de empresa, Ángel Miguel Fernández Permuy, da CIG, comanda as mobilizacións iniciadas polo cadro ferrolán cunha dobre intención, segundo explica: "instar a empresa para retirar o ERE" e, por outra, recordarlle ó Partido Socialista o seu compromiso de aprobar este ano unha "orde ministerial que limite a entrada de biodiésel foráneo" e que, loxicamente, reduce o mercado do biocombustible fabricado en España e Galicia.
Fuente y autor: MARTA RODRÍGUEZ /Galicia hoxe